Untitled Document
SMIELAKOW Jarosław W a s i l j e w i c z, ur. 26 XII 1912 (5 I 1913) Łuck, zm. 27 XI 1972 Moskwa, poeta. W 1932 opubl. dwa tomiki poezji: Stichi (Wiersze) oraz Rabata i lubow' (Praca i miłość). Cechowały je młodzieńczy entuzjazm i zapał do pracy oraz bezgraniczne oddanie sprawie tworzenia nowego ładu. Następne zb. przyniósł 'rok 1934: Doroga (Droga) i Sczastje (Szczęście). Wiersze tego okresu nadal znamionuje komsomolski entuzjazm, patos poezji zaangażowanej oraz romantyczne uniesienie, ale pojawiają się w nich także nuty refleksji. Kolejne lata życia S. były wyjątkowo dramatyczne: w 1934-37 był więziony, lata wojny do 1944 spędził w niewoli fińskiej, po wojnie został aresztowany ponownie w ZSRR. Na trwałe wrócił do życia literackiego w drugiej pół. lat 50., publikując opowieść poetycką Strogaja lubow' (1956, Surowa miłość) oraz zb. wierszy Razgowor o gławnom (1959, Rozmowa o tym, co najważniejsze). W opowieści poeta wraca do heroicznej codzienności lat pierwszej pięciolatki, pisze o ascetycznej surowości młodzieży komsomolskiej, jej czystym i jednocześnie naiwnym entuzjazmie rewolucyjnym. Podobny ton dominuje w kolejnych zb.: Choroszaja diewoczka Lida (1963, Dobra dziewczyna Lida), Mityje krasawicy Rossll (1966, Miłe piękności Rosji), Dleń Rossii (1967, Dzień Rosji), Towariszcz Komsomoł (1968, Towarzysz Komsomoł) oraz w poemacie Mołodyje ludt (1968, Młodzi ludzie). Wiersze ostatniego okresu S. zebrał w tomach: Dlekabr' (1970, Grudzień), Mojo pokolenlje (1973, Moje pokolenie), Służba wriemlenl (1975, Służba czasom). Twórczość poetycka ostatniego okresu podejmowała problem sensu poezji i jej roli w życiu społecznym, obracała
się także w kręgu liryki miłosnej. Poszerzyła się też skala stylistyczna: od wierszy w stylu kolokwialno-potocznym po lirykę podniosłą i uroczyście patetyczną.
|
 |
