Untitled Document
SOBÓL A n d r i e j (właśc. Julij Michajłowicz), ur. 13 (25) V 1888 Saratów, zm. 7 VI 1926 Moskwa, prozaik. Pochodził z biednej rodziny żydowskiej. W wieku 14 lat rozpoczął włóczęgę po Rosji. Odtąd do końca życia nigdzie nie zagrzał miejsca. W 1906 zesłany za propagandę socjalistyczną, uciekł do Szwajcarii. Przez kilka lat jeździł po Europie. W 1915 nielegalnie powrócił do Rosji. Po rewolucji lutowej był komisarzem 12. Armii za czasów Rządu Tymczasowego. W 1926 w stanie depresji duchowej popełnił samobójstwo. W 1915 opubl. pierwszy zb. opowiadań Rasskazy (Opowiadania) oraz powieść z życia inteligencji Pyl (Pył). Właściwa jego twórczość przypada na lata 20. Bohaterem jego psychologiczno--realistycznej prozy jest inteligent próbujący określić się wobec wydarzeń rewolucji. W powieści Sałon-wagon (1922, Salonka), w opowiadaniach zebranych w zb. Obłomki (1923, Odłamki), Panoptikum (1925, Panoptikum), Lubow' na Arbatie (1925, Miłość na Arbacie) i in. powtarza się motyw przytłoczenia człowieka tragicznymi wydarzeniami. Ich bohaterowie, zarówno rewolucjoniści, jak i kontrrewolucjoniści przeżywają głębokie rozczarowania i frustrację. Utwory S. cechuje misterna stylistyka łącząca fantastykę i realizm.
|
 |
